To ustawa uchwalona 29 sierpnia 1997 Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 regulująca polskie prawo podatkowe materialne, postępowanie podatkowe, określająca organy podatkowe i ich właściwości oraz zawierająca normy prawa skarbowego karnego.  W rzeczywistości pełni ona rolę zbioru podstawowych mechanizmów, zasad i pojęć.
Zamysłem ustawodawcy przy tworzeniu ordynacji podatkowej było stworzenie regulacji prawnej, która zawierałaby jednolite dla wszystkich podatków mechanizmy i pojęcia prawne oraz zasady procedury podatkowej. Na przykład pojęcie „podatnika” zostało jednakowo zdefiniowane we wszystkich rodzajach ustaw podatkowych (PIT, VAT).
Podobnie jest z innymi definicjami Ordynacji, pod względem pojęć i mechanizmów naliczania podatku oraz obowiązku podatkowego. Zatem dla dobrego zrozumienia prawa podatkowego niezbędne jest przede wszystkim bardzo staranne opanowanie przepisów Ordynacjo podatkowej, a w dalszej kolejności analiza poszczególnych rodzajów podatków.
Przepisy ustawy stosuje się do:
- podatków, opłat oraz innych należności budżetu państwa oraz budżetów jednostek samorządu terytorialnego
- opłaty skarbowej oraz opłat, o których mowa w przepisach o podatku i opłatach lokalnych
- spraw z zakresu prawa podatkowego
Przepisów niniejszej ustawy nie stosuje się do świadczeń pieniężnych wynikających ze stosunków cywilnoprawnych oraz opłat za usługi, do których stosuje się przepisy o cenach.
|
